Smart Tenkasi

பலிபீடத்திலும் கூடாரத்திலும் உள்ள ஜீவியம்

பலிபீடத்திலும் கூடாரத்திலும் உள்ள ஜீவியம்  ஆதி.12:7;8;13:4இ18
          ஒரு கிறிஸ்தவனுடைய வாழ்கை என்பது,      பலிபீடத்திலும் கூடாரத்திலுமுள்ள வாழ்கையாயிருக்கிறது. தேவன் தம்முடைய பிள்ளைகளிலிருந்து    விரும்புகிறது தேவ       சந்நிதானத்தில்    அவர்களுக்கு ஒரு பலிபீடமும், உலகத்தில் ஒரு கூடாரமும் இருக்க      வேண்டுமென்பதே."ஒரு பலிபீடம் இருந்தால்      ஒரு கூடாரமிக்க வேண்டும்"  "ஒரு கூடாரம்  இருந்தால்    ஒரு பலிபீடம் இருக்க வேண்டும்"     கூடாரம் இல்லாமல் பலிபீடம் இருக்கவே முடியாது. இவை இரண்டும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டிருக்கிறபடியால் பிரிக்க முடியாது.
பலிபீட வாழ்கை
         கர்த்தர்    ஆபிரகாமுக்குத் தரிசனமாகி   உன் சந்ததிக்கு இந்த தேசத்தைக் கொடுப்பேன் என்றார். அப்பொழுது அவன் தனக்குத் தரிசனமான கர்த்தருக்கு அங்கே ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டினான். ஆதி:12:7
       இங்கு     நாம் பார்க்கும்    போது பலிபீடம் என்பது தெய்வீக வெளிப்படுத்தலையே அடிப்படையாக கொண்டிருக்கிறது வெளிப்படுத்தல் எங்கு     இல்லையோ     அங்கு கூடாரம்      இல்லை.      ஒரு மனிதனுக்கு தேவன் வெளிப்படாவிட்டால் தன்னை முற்றிலும்     ஒப்புக்    கொடுக்க முடியாது.     வெளிப்படுதுதலில்லாதிருந்தால்     ஒரு      மனிதனும்     தன்னை பிரதிஷ்டிக்க         முடியாது.       தன்னை        அற்பனிக்க       முடியாது.       ஆனால் எந்த நாளில் ஒரு மனிதன் தேவனால் சந்திக்கப்படுகிறானோ        அந்த நாளில்      அவனுடைய     வாழ்கையில் ஒரு பிரதிஷ்டை நடைபெறுகிறது. நீ தேவனை பார்த்துவிட்டால்       ஆதாவது நீ      தேவனை      தரிசித்து      விட்டால் நீ       உனக்கு சொந்தமானவனல்ல நீ தேவனுக்கு சொந்தமானவன்.
       நீ உன்னை  தேவனுக்கு கொடுப்பதற்கான வல்லமையானது அந்த வெளிப்படுத்தல் முலமாகவே வருகிறதென்பதை அறிந்து கொள்ள    வேண்டும். பிரதிஷ்டையைப் பற்றி பிரசங்கிக்கிறவர்கள் எல்லாரும் பிரதிஷ்டை பண்ணப்பட்டவர்கள் என்று நினைக்க     கூடாது.      பிரதிஷ்டையின்       உபதேசத்தை       கற்றுக்       கொண்டவர்கள்      பிரதிஷ்டையை பற்றி உணர்ந்திருக்கிரார்கள்        என      நினைக்க கூடாது       "தேவனைக் கண்டவர்கள்"       மட்டுமே          பிரதிஷ்டித்தவர்கள்.
      தேவன் ஆபிரகாமை சந்தித்தார்       உடனே அவன்          தேவனுக்காக      ஒரு      பலிபீடத்தை       கட்டி  எழுப்பினான். தமஸ்குவில் சவுலை (பவுலை)     இயேசு சந்தித்தார்      உடனே "நான்       என்ன      செய்ய       சித்தமாயிருக்கிறீர்" என்று கேட்டான். அப்.22:10 நம்முடைய    வாழ்கையிலே      ஒரு       மாறுதலடைவது     ஒரு தீர்மானம் எடுக்கும் போது அல்ல. நாம் தேவனைக் காணும்போது       நடைபெறுகிறது.    தேவனைக் காண்கிறவனுக்கு கடந்த காலத்தில் நடந்ததை செய்ய முடியாது. தேவனைக்      காணும்போது      நம்மை      வெறுக்கிற    ஒரு சக்தி நமக்குக் கிடைக்கிறது. "தேவனைக் கண்டு ஒருவனும் ஜீவிக்க முடியாது" தேவன் ஒருவனுக்கு வெளிப்பட்டால் அவனுடைய பரிபூரண வாழ்கை மறுதலடைகிறது. தேவனுக்கு ஊழியம் செய்வது      ஊழியம் செய்ய   வேண்டுமென்று தீர்மானம் எடுத்தபடியால் அல்ல. மனித் சித்தத்தில் பலிபீடம் கட்டினபடியால் இது தேவனுடைய  பலிபீடமாய் மாறிவிடாது. தேவனை தரிசித்த (ஆதாவது) தேவன் தன்னை வெளிபடுத்தி அவரைக் கண்ட ஒரு மனிதனுக்கு அவனிலே ஒரு பலிபீடம் எழும்புகிறது. 
      ஆபிரகாமுக்கு    தேவன் வெளிப்பட்டபோது இப்படிச் சொன்னார் உன் சந்ததிக்கு பூமியைத் தருவேன் என்று தெய்வீக வெளிப்படுத்தல் நமக்கு  ஒரு புது சுதந்தரத்தை தருகிறது பரிசுத்த ஆவியை நமக்கு அச்சாரமாய் தரும்போது நாம் அறிய வேண்டியது பிற்காலத்தில்    நிறைவான     பொக்கிஷத்தை      பெற்றுக் கொள்வோம். என்பதன் அடையாளம் தான் அது.
      தேவன் ஆபிரகாமுக்கு வெளிப்பட்டார். ஆபிரகாம் ஒரு   பலிபீடம் கட்டினான் இந்த பலிபீடம் பாவ நிவாரன பலிக்காக அல்ல தகன       பலிக்காகவே        கட்டினான்.          தேவனோடு        ஒப்புரவாவதற்கு       அல்ல.       "தேவனுக்கு தன்னை அற்பனிப்பதற்காகவே கட்டினான்"        ரோமர்.12:1ல் பார்க்கிறபடி நீங்கள் உங்கள் சரிரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்கு பிரியமுமான ஜீவபலியாக      ஒப்புகொடுக்க   வேண்டும் என்று       தேவனுடைய    இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக் கொள்கிறேன்.  இதுவே நீங்கள் செய்யதக்க     புத்தியுள்ள    ஆராதனை.      இயேசுகிறிஸ்து நமக்காக மரித்தார் என்பது தேவன் நம்மேல் பாராட்டின கருனை.      இயேசுவோடு     கூட நாம்   சிலுவையில் அறையப்பட்டோம் என்பதும் அச்சிலுவையில்      பிசாசை      நசுக்கினார் என்பதும்      அவரது கருனை. நம்மேல்     அவருடைய     ஜீவன்    இருப்பதும் இம்மகத்தான     பாதையில் நம்மை    நடத்துவதும் தேவனுடைய கருனை. இப்படிபட்ட கருனையின் அடிஸ்தானத்தில் தான் நம்முடைய ஜீவியத்தை அற்பனிக்க வேண்டுமென்று தேவன் கேட்கிறார் 
         லேவியராகமம்.1:1-16   வசனங்களில் நீங்கள் இதை பாருங்கள் பணக்காரன் ஒரு காளையையும், சாதாரனபட்டவன் ஒரு செம்மறியாட்டையும்,       மிக ஏழையானவன்       ஒரு     புறாவையும்   பலியாக்க வேண்டும். ஆனால் பலி பொருள் ஏதாயினும்     கொடுப்பது       பரிபூரனமாய்     கொடுக்கவேண்டும்.            பரிபூரணமான                         ஒன்றையல்லாமல் குறைவானதொன்றையும்            தேவன்    ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார். பணக்காரனுக்கு ஒருவிதம், சாதாரனபடடவனுக்கு ஒருவிதம்,  ஏழைக்கு ஒருவிதம்,         என்று இல்லாமல்          இயேசு         உலகத்தில்   பிரவேசிக்கும் போது பலியையும், காணிக்கையையும், நீர்        விரும்பவில்லை      ஒரு சரிரத்தை எனக்கு ஆயத்தம் பண்ணினீர் சர்வாங்க தகனபலிகளும், பாவநிவாரணபலிகளும்        உமக்கு       பிரியமானதல்ல        என்று      நியாயப்பிரமானத்தின்படி செலுத்தப்படடுவருகிற பலிகளைக்குறித்து    மேற்சொல்லியபடி சொன்னபின்பு தேவனே உம்முடைய சித்தத்தின்படி செய்ய இதோ வருகிறேன் புஸ்த்தக சுருளில்         என்னை குறித்து எழுதியிருக்கிறது என்று சங்.40:6-8 எபி.10:5-7 ல் சொல்லியபடி இயசுவினுடைய சரிரம் ஒரே தரம் எல்லா தரப்பினருக்காவும் பலியிடப்பட்டபடியினாலே "ஒரே பலியினாலே" இயேசு என்றென்றைக்கும் பூரணப்படுத்தியிருக்கிறார்.
        ஏன் இந்த          தகனபலியை       பலிபீடத்தின்   மேல் வைக்க வேண்டும். பரிபூரணமாக தகனிப்பதற்காக நம்மில் பல ஆட்களும் தேவன் அதை       செய்ய வேண்டும்,       இதை        செய்ய    வேண்டும் என நினைத்து ஓப்புக் கொடுக்கிறோம். தேவனுக்கோ முதலாவது ஊழியத்தை அல்ல நம்மைத்தான் தேவையாயிருக்கிறது. 
        பலிபீடம் என்பது      தேவனுக்காய்        செய்வதையல்ல        தேவனுக்காக        இருப்பதையே     குறிக்கிறது. பழைய ஏற்ப்பாட்டிலுள்ள பலியை     பார்க்கும்          போது     கடைசியாக    தகனிக்கப்படுகிறது. ஆனால் புதிய ஏற்ப்பாட்டில் பலி ஜீவிக்கிற பலி பலிபீடம்       என்பதின் பொருள்    தகனிக்கும்படி தேவன் பரிபூரணமாய் கொடுப்பதுதான். அதே சமயத்தில் பரிபூரணமாய்       ஜீவிப்பதற்கு         ஆதாவது       எல்லா காலமும் தகனித்து எல்லா காலமும் ஜீவிக்க வேண்டும் இப்படி பிரதிஸ்டிக்கப்பட்ட          ஜீவியங்கள்      இடைவிடாமல்   தேவனுக்காக இடைவிடாமல் தேவனுக்காகத் தகனிக்கப்பட்டு கொண்டிருக்க வேண்டும் 
       தேவன்   ஆபிரகாமுக்கு வெளிப்பட்ட போது  ஆபிரகாம் தன்னை பிரதிஷ்டித்தான் அவன் பிரதிஷ்டித்தது பிறருடைய உபதேசத்தாலோ     வற்புறுத்தலினாலோ    அல்ல தேவனைக் கண்ட மாத்திரத்தில் தன்னை பிரதிஷ்டித்து தேவனுக்காக ஒரு பலிபீடத்தை கட்டினான்        தேவனைக்     காண்கிற எவனும் தேவனுக்காக ஜீவிக்காமல் வேறொன்றையும் செய்ய முடியாது. அதுதான் ஆபிரகாமுடைய       வாழ்கையிலுள்ளதும்      2000     ஆண்டுகளுக்கு    மேலாக சபை சரித்திரத்தில் காண்பதுமாகும்
 கூடார வாழ்க்கை
        பின்பு      ஆபிரகாம்      அவ்விடம்    விட்டு பெயர்ந்து பெத்தேலுக்குக் கிழக்கே இருக்கும் மலைக்குப் போய் பெத்தேல் தனக்கு மேற்காகவும்      ஆயி       கிழக்காகவும்     இருக்கக் கூடாரம் போட்டு அங்கே கர்த்தருக்கு ஒரு பலிபீடத்தை கட்டி கர்த்தருடைய        நாமத்தை     தொழுதுகொண்டான்.  ஆதி.12:8 இதற்கு பின்பு ஆபிரகாம் கூடாரத்திலேதான் தங்கினான். ஆனாலும் முதன்முதலாக       அவன்       செய்தது      ஒரு பலிபீடம்      கட்டுவது என்பது தான் பிறகு தான் தேவனுடைய வார்த்தையின் படி கூடாரமானது. 
கூடாரம் என்பது என்ன 
       கூடாரம் என்பது       ஸ்திரமான      ஒன்றல்ல    இடம்   விட்டு இடம் மாறுவது பலிபீடம் முலமாய் தேவன் நம்மோடு இடைபடும்      போது      கூடாரம் மூலமாய் நம்முடைய  சொத்து சுதந்திரத்தில் இடைபடுகிறார். பலிபீடத்தில் ஆபிரகாம் தனக்குள்ளவைகளையெல்லாம்     ஒப்பு கொடுத்தான்.      ஆனாலும்   எல்லாம்   கொடுக்கவில்லை. அவனுடைய ஆட்டு மந்தையெல்லாம் கூடாரங்களில்     வைக்கப்பட்டிருந்தபடியால்       கூடாரவாசியாகவே          இருந்தான்      பலிபீடத்தில் வைக்கபடாததெல்லாம்      கூடாரத்தில்        அடைக்கப்பட்டிருந்தது       நமக்குள்ளதெல்லாம் தேவனுக்காக பலிபீடத்தில் ஒப்புகொடுக்கும் போது நமக்குள்ள        சொத்து       சுதந்திரங்களை    தேவன் கேட்கிறார் ஆகையால் நம் வழ்கைக்குரிய இவைகளெல்லாம் கூடாரத்துக்குரியவைகளாகும் .
       ஆபிரகாமின் வாழ்கை பலிபீடத்தின் வாழ்கை ஓரு நாளில் தன்னுடைய ஏக சுதனை பலிபீடத்தில் ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டிய தருனம் வந்தது. ஆனால் தேவன் ஈசாக்கை என்ன செய்தார் ஆபிரகாமுக்கு திரும்ப கொடுத்தார். பலிபீடத்தில் நீ ஒப்புக் கொடுத்ததையெல்லாம் தேவன் ஏற்றுக் கொள்கிறார் நம்முடைய இஷ்டபடி ஜீவிக்க தேவன் அனுமாதிக்க மாட்டார் நமக்குள்ளதெல்லாம் தேவனுக்கு வேண்டுமென்று கேட்கிறார். ஆனாலும் பலிபீடத்திலிருந்து சிலவற்றை தேவன் நமக்காக தேவன் தருகிறார். இருந்தபோதிலும் அவை நமக்குரியவைகளல்ல. அது கூடாரத்துக்குரியவைகளே சிலர் கேட்கிறார்கள் எனக்குள்ளதெல்லாம்விற்று அந்த பனத்தை செலவழிக்க வேண்டுமென்று வேறு சிலர் கேட்கிறார்கள் தேவனுக்காக பிரதிஷ்டைபன்னிவிட்டால் எவ்வளவு பெருள்கள் சொந்தமாக வைத்திருக்கலாமென்று நாம் ஒரு காரியத்தை மறக்க கூடாது. 
        தேவனுக்கு முன்பாக ஒரு ஜீவியம் ஜீவிக்க வேன்டுமென்றும் உலகத்துக்கு முன்பாக ஒரு ஜீவியம் ஜீவிக்க வேண்டுமென்றும், இரண்டு பாகமுள்ளது தேவனுக்கு முன்பாக ஜீவிக்கும் போது நமக்குள்ளதெல்லாம் பலிபீடத்தில் வைக்க வேண்டும். ஆனால் உலகத்தில் நாம் ஜீவிப்பதற்காக நமக்கு ஏராளம் பெருள்கள் தேவையாயிருக்கிறது. உணவு, வஸ்திரம், தங்க வீடு முதலியவை தேவை ஆனாலும் நமக்குள்ளதெல்லாம் தேவனுக்காக பிரதிஷ்டித்து தேவனுக்காக மட்டுமே ஜீவிக்க வேண்டும். ஆனால் சிலவற்றை உலகத்தில் ஜீவிக்க தேவன் தந்தால் வைத்துக்கொள் ஆனாலும் நாம் அந்த பொருள்களை அனுபவிக்கும் போது கூடார வாழ்கையின் அனுபவத்தையும் மறந்து விடக்கூடாது அந்த தத்துவம் என்ன?
       நாம் அந்த பொருள்களை ஆளவேண்டும். அந்த பொருள்கள் நம்மை ஆளக்கூடாது. இந்த தத்துவமானதுதான் கூடார வாழ்கை பலிபீடத்தில் வைக்காத ஒன்றுமே நாம் உபயோகிக்க கூடாது பலிபீடத்தில் வைத்திருந்தாலும் தேவன் நமக்குத் தருகிறதையே கூடாரத் தத்துவப்படி அனுபவிக்க வேண்டும்.
இரன்டாவது பலிபீடம்
         ஆதியாகமத் .12:8 சொல்கிறது பெத்தேலுக்கு கிழக்கே இருக்கும் மலைக்கு போய் பெத்தேல் தனக்கு மேற்காகவும் ஆயி கிழக்காகவும் இருக்க கூடாரம் போட்டு அங்கே கர்த்தருக்கு ஒரு பலிபீடம் கட்டி கர்த்தருடைய நாமத்தை தொழுதுகொண்டான்.
        இது ஆபிரகாமின் இரண்டாம் பலிபீடம் பலிபீடமானது கூடாரத்துக்கு வழி காட்டினது இப்பொழுது கூடாரமானது பலிபீடத்திற்கு திரும்ப வழிகாட்டுகிறது. நாம் நமக்குரியவைகளையெல்லாம் தேவனுக்கு பிரதிஷ்டை செய்யும் போது கூடாரங்களில் உள்ளவைகளை உபயோகிப்பதற்காக சில வேளைகளில் அனுமதிக்கிறார். நாம் இஷ்டபடி உபயோகிக்க முடியாது எல்லா பொருள்களும் பலிபீடம் வழியாக கூடாரத்திற்கும் கூடாரம் வழியாக பலிபீடத்திற்கும் செல்ல வேண்டும் நினைத்திராத வேளையில் தேவன் இந்த பொருள் எனக்கு வேண்டுமென்று சொல்வார் ஆனால் நாம் இது எனக்குரியவை தரமுடியாது என்போமாகில் தேவனை மறுதலித்து பலிபீடத்தை தள்ளி விட்டோம் முதலாவது நாம் ஒரு பலிபீடத்தை கட்டியிருக்கலாம். காலம் போக போக நாம் ஏராளம் பொருள்களை சம்பாதித்து அந்த பொருள்கள் கூடார ஜீவியத்திலிருந்து நம்மை விலகப் பண்ணுகிறது. அப்படியானால் நமக்கு இரண்டாவது பலிபீடம் கட்ட முடியாது ஆனால் எப்பொழுதும் கூடார வாசியாகவே தங்கி இரண்டாவது பலிபீடத்தை கட்டி வாழ்வது எவ்வளவு விலையேறப்பெற்றதாயிருக்கும்.
பலிபீடத்தையும் கூடாரத்தையும் மீட்டெடுத்தல் 
       ஆபிரகாமுக்கு தன்னுடைய வாழ்கையில் தோல்விகள் ஏற்பட்டது. அவனுக்கு கூடாரத்தையும் பலிபீடத்தையும் விட்டு போக வேண்டிய சம்பவம் வந்தது. ஆனால் அதை எப்படி மீட்டெடுக்க முடிந்தது.
       ஆதியாகமம்.13:3-4-ஆபிரகாம் தன் பிரயானங்களிலே தெற்கேயிருந்து பெத்தேல் மட்டும் பெத்தேலுக்கும் ஆயிக்கும் நடுவாகத்தான் முன்பு கூடாரம் போட்டதும் தான் முதல் முதல் தான் பலிபீடத்தை உண்டாக்கினதுமான ஸ்தலம் மட்டும் போனான் அங்கே ஆபிரகாம் கர்த்தருடைய நாமத்தை தொழுது கொண்டான்.
       மீண்டெடுப்பது என்று செல்வது கூடாரத்துக்கும் பலிபீடத்திற்கும் திரும்பி வருவது உங்களில் யாராயினும் தோல்வியடைந்தது உண்டா உங்களுடைய சொந்த ஆசையை நிறைவேற்றுவதற்காக யாராவது எகிப்துக்கு நேராய் போனதுன்டா ஒரு மீண்டெடுத்தல் வழியாக நீங்கள் முயற்சி பண்ணுகிறதுண்டானால் பலிபீடத்தின் மூலமாயும் கூடாரத்தின் மூலமாயும் முடியும். (கூடாரம் இருந்த இடத்திலும் பலிபீடம் கட்டின இடத்திலும் அவன் திரும்பி வந்தான் )  ஆபிரகாமுக்கு மறுபடியும் எப்படி ஒப்புரவாகுதல் நோர்ந்தது .
        ஆதி.13:18 அப்பொழுது ஆபிரகாம் கூடாரத்தைப் பெயர்த்துக்கொண்டு போய் எபிரோனிலிருக்கும் மம்ரேயின் சமபூமியில் சேர்ந்து குடியிருந்து அங்கே கர்த்தருக்கு ஒரு பலிபீடத்தை கட்டினான். 
        எபிரோன் என்றால் ஜக்கியம் என்பது தான் பொருள். அவன் திரும்ப வந்த போது தேவனோட தொடர்சியாகவே ஜக்கியத்தோடு  ஈடுபட்டான் மட்டுமல்ல ஆபிரகாம் திரும்ப ஒரு பலிபீடத்தையும் கட்டினான். தேவனோடு ஜக்கியமாயிருப்போமாகில் பலிபீடத்தை கைவிட முடியாது. பலிபீடத்திலும் கூடாரத்திலும் உள்ள வாழ்கை வாழ்வதற்கு நம்முடைய பிரதிஷ்டையின் முக்கியத்துவத்தைக் காண தேவன் நமக்கு கிருபை அருள்வாராக. 
       தம்முடைய குமாரனும் நம்முடைய கர்த்தருமாயிருக்கிற இயேசு கிறிஸ்துவுடனே ஜக்கியமாயிருப்பதற்கு நம்மை அழைத்த தேவன் உண்மையுள்ளவர்.  1 கொரி.1:9